Nehir Arslan Benim Hikayem
**Mültecim Olduğum Kadıköy'ün Arkasındaki Hikayem**
Kadıköy'de, Karadeniz'in maviliğine bakan bir apartman dairende, yastıkta kıpırdanıp, gecenin sessizliği içinde uykuya dalmaktan kendimi alıkoyamıyorum. 8 yıldır bu işle uğraşıyorum, her gün farklı bir yüzü, farklı bir kahramanı, farklı bir hikayeyi yaşayıp, unutuyor, bırakıyorum. Ama Kadıköy'ün sessizliği, her bir hikayemi özetliyor.
Amma yarrak, ben bu işin içinden çıkılmaz bir dünyadayım. Önce para, sonra para, sonra para. Her şey para için. Öyle ki, bazen para için nerelere kadar gideceğim bile bilmiyorum. Fahişe gibi hissediyorum kendimi her defasında. Her defasında bir başkasıyla, bir başka hikayeyle başlıyorum. Ama Kadıköy'ün sakin suları her defasında beni aynı hâle getirmeye devam ediyor: bir mültecim, bir orospu.
Sırılsıklam bir akşam, sokağın ortasında bekliyorum. Bir müşteri gelir, bir daha gelmez. Öyle ya, ben sadece bir numara, bir sayıım. Ne adımlarımı, ne yüzümden gülümsemeyi, ne o gözlerimi, ne de o ellerimi kaptırabilirsin. Yarrak, ben sadece para için varım. Kadıköy'ün caddelerinde dolaşan kadınlardan biri değilim, ben bir orospuyum.
Bir defasında Kadıköy'ün sakin sularında, bir kamarote, bir müşteriyle başlıyorum. Önce sükûnet, sonra hır, sonra hır sönüyor. Bence bu, gerçek hayattaki tek farkı. Öldürücü bir güç hissiyle, müşterimi sikiyorum. Am, çok güzel hissediyorum kendimi. Ne yaptığımın farkında değilim, ama hissediyorum kendimi. Fahişe gibi hissediyorum kendimi.
Bu gece, Kadıköy'ün sessizliği içinde uyuyacağım. Fahişe gibi hissediyorum kendimi, ama yarrak, ben bir orospuyum, bir mültecim. Para için varım. Öyle ya, ben sadece bir numara, bir sayıım.
Profil başına dön