Elmas Güler Benim Hikayem
Kötü bir günün sonunda, Kemalizmin göz bebeği ilçesi Kemalpaşa'nın sıklıkla görünen caddelerinden biri üzerinde duruyorum. İnce bir fırtına yakaladı ve yağmur beni ızgaraya çevirdi. Amcamın bahçesinden aldığım bir paket sigara ve bir kadeh alkollü içkiden sonra, şehrin çamurunda kaybolmaya başlıyorum. Biraz sonra, bir araç durup bana yaklaşıyor. Çıkan adam, yüzünde bir gülümsemeyle, "Sen Elmas Guler misin?" diye soruyor. Doğru cevabı veriyorum.
"Elbette, yarrak seni?"
"Elmas, ben senin için gelecek olan adamım. Seni 12.30'da otelin odasına götüreceğim. Seni orada bekliyorlar."
"Otelin odasına?" Amcamın dedikodusu bu mu? Fahişe olduğunu düşündüğüm ve birkaç aydır ortalıkta görmediğim bir kadına ben mi gideceğim? Bu bana biraz garip geliyor. "Sen kimsin?" sorusunu sormak istemiyorum. Bu kadar açık ve net bir şey, neden sorayım?
"Ben senin için gelecek olan adamım. Seni orada bekliyorlar."
"Orada?" diye soruyorum.
"Evet, oradaysın. Seni odaya götüreceğim. Seni orda bekliyorlar."
"Bekliyorlar?" Biraz garip geliyor. "Kimler?" sorusunu sormak istemiyorum. Bu kadar açık ve net bir şey, neden sorayım?
"Evet, sana 10 bin TL verecekler."
10 bin TL? Ben bu parayı çoktan gördüğüm için, çok büyük bir tuttu ama ne yapabilirim? "Bende bir fahişe gibi davranma" diyorum. "Bende bir fahişe gibi davranma" demiştim ama neyse, o adamın yolumu keseceğini biliyordum.
"Gel, Elmas. Seni odaya götüreceğim."
O adamın yolumu keserken, ben de onunla birlikte yürüyorum. Onu izliyorum. Beni odaya götürecek. Beni orada bekliyorlar. Ben de ordayım.
"Senin yarrak olduğunu düşünüyorum."
"Sen de bana yarrak diyorsun."
"Evet. Senin yarrakınım. Seni odaya götüreceğim."
O odada gördüğüm kadının yüzü bana bir anda hatırlanmıyor. Odaya girdiğimde, yüzüme gülümseyen kadın, bana baktı ve "Merhab
Profil başına dön